Morgen, op 16 oktober, staat Ryu weer in de bioscoop. De langverwachte live-action Street Fighter-film van Paramount en Legendary draait eindelijk, na een productie die zo chaotisch verliep dat je bijna zou denken dat Capcom het script liet schrijven door M. Bison zelf. Regisseurs die vertrokken, een studio die wisselde, en een cast die groter en gekker is dan iemand had verwacht. Hier is wat je moet weten voordat je naar de kassa rent.
Een cast die niemand had zien aankomen
Het grootste gesprek rond deze film gaat niet over het verhaal, maar over wie erin speelt. Andrew Koji, bekend van Warrior, kruipt in de huid van Ryu. Noah Centineo speelt Ken Masters, terwijl Callina Liang de rol van Chun-Li op zich neemt. Tot zover logisch.
Dan wordt het interessant. Jason Momoa, ja, die van Aquaman, speelt Blanka, de groene elektrische vechter uit de jungle. En oud-WWE-kampioen Cody Rhodes stapt in de laarzen van Guile. Het is een combinatie die op papier vreemd klinkt, maar precies de chaotische, over-the-top energie van de arcadegame terugbrengt waar fans decennialang om vroegen.
De rest van de cast maakt het alleen maar excentrieker. Rapper 50 Cent, countryzanger Orville Peck en komiek Eric André staan allemaal op de castlijst, al is nog niet van iedereen bevestigd welk personage ze precies spelen. Het voelt meer als een stuntcasting-feestje dan een traditionele actiefilm, en dat lijkt precies de bedoeling. Street Fighter was als game altijd al een bont gezelschap van vechters uit alle hoeken van de wereld, en deze cast probeert dat gevoel van verrassing vast te houden.
Waar het verhaal zich afspeelt
De film speelt zich af in 1993, midden in de gloriejaren van de arcadehallen. Ryu en Ken, inmiddels uit elkaar gegroeid, worden weer samengebracht wanneer de mysterieuze Chun-Li hen rekruteert voor het volgende World Warrior Tournament. Het klinkt als een simpele setup, maar het geeft de makers wel de ruimte om elk van de iconische personages een eigen introductie te geven, net zoals de game dat ooit deed met zijn roster aan vechters.
Capcom is als coproducent betrokken, wat meteen verklaart waarom de personages redelijk trouw blijven aan hun game-versies in plaats van de losse interpretaties uit eerdere pogingen.
Een moeizame weg naar de bioscoop
Dat deze film er überhaupt is, mag een klein wonder heten. Regisseursduo Danny en Michael Philippou, bekend van horrorfilm Talk to Me, stapten vanwege planningsconflicten uit het project. Kitao Sakurai, die eerder de absurdistische komedie Bad Trip maakte, nam het stokje over.
Ook achter de schermen veranderde er veel. De film stond eerst bij Sony gepland voor maart 2026, maar verdween van dat schema nadat Paramount en Legendary een nieuwe distributiedeal van drie jaar sloten. Street Fighter werd de eerste titel die onder die nieuwe afspraak uitkomt, met 16 oktober als nieuwe releasedatum. Wie de productiegeschiedenis op Wikipedia naleest, ziet hoeveel er is gewisseld voordat deze versie uiteindelijk vorm kreeg.
De vorige pogingen waren drama's op zich
Street Fighter heeft op het witte doek geen beste reputatie. De film uit 1994 met Jean-Claude Van Damme kreeg een publieksscore van rond de 20 procent op Rotten Tomatoes, en Legend of Chun-Li uit 2009 verdween na een weekend al bijna geruisloos uit de bioscoop. Beide films negeerden grotendeels wat fans juist leuk vonden aan de games: de overdreven karakters, de felle kleuren en het gevoel van een arcadehal.
Street Fighter is overigens niet het enige Capcom-personage dat dit jaar de overstap naar film of tv maakt. Ook Resident Evil krijgt weer nieuw leven op het scherm, en die trend gaat verder dan Capcom alleen. Ook God of War verovert inmiddels de streamingdiensten, terwijl het omgekeerde ook gebeurt: bioscoopfranchises die games opleveren, zoals de James Bond-game 007 First Light liet zien.
De marketing leunt volledig op nostalgie
De eerste beelden verschenen tijdens The Game Awards in december 2025, inclusief een reeks personageposters in de stijl van een "player select"-scherm uit de jaren negentig. Elke vechter kreeg zijn eigen vakje met portret, precies zoals je dat kent van de arcadekast. Fans reageerden verdeeld op de eerste trailer: sommigen vonden de toon te ver afdwalen van het origineel, anderen prezen juist de herkenbare humor en de felle actiescènes.
Wat wel opvalt, is dat de studio niet schuwt om de game-herkomst breed uit te meten in de marketing, iets wat eerdere verfilmingen juist vermeden omdat ze liever als "serieuze actiefilm" werden gezien. Deze keer draait alles juist om het spelgevoel.
Waarom dit keer anders kan zijn
Het verschil met eerdere pogingen zit in de toon. Waar de films uit de jaren negentig en nul er alles aan deden om "serieus" te zijn, lijkt deze versie de absurditeit juist te omarmen. Een cast met Jason Momoa als groene junglevechter en een oud-worstelaar als legerofficier is geen toeval, dat is een bewuste keuze om dicht bij de chaotische charme van de game te blijven.
Daarbij komt dat Capcom nu echt mee aan het stuur zit, in plaats van alleen de rechten te verkopen en verder niets te zeggen te hebben over het eindresultaat. Of dat genoeg is om de film boven de beruchte lage lat van eerdere game-verfilmingen te tillen, weet je morgenavond als je de zaal uitloopt. Maar voor het eerst in dertig jaar voelt een Street Fighter-film aan als iets dat gemaakt is door mensen die de games ook echt hebben gespeeld.